Verbum

пераплесці, ✂; зак.

1. Сшыць лісты, уставіўшы і замацаваўшы ў вокладку.

   • П. кнігу.

2. Злучаючы, сплесці; перавіць.

   • Дрэвы пераплялі свае галіны.
   • П. касу стужкай.

3. Заплесці нанава.

   • П. касу.

|| незак. пераплятаць, ✂.

|| наз. пераплятанне, ✂.

|| наз. пераплёт, ✂.

пераплесціся, ✂; зак.

1. Тое, што і сплесціся.

   • Плюшч пераплёўся з хмелем.

2. перан. Пераблытацца, змяшаўшыся.

   • Розныя думкі перапляліся ў галаве.

3. Заплесці сабе валасы ў косы нанава, іначай (разм.).

4. З цяжкасцю перайсці (разм.).

   • Ледзь пераплёўся цераз мост.

|| незак. пераплятацца, ✂.

пераплёт, ✂, м.

1. гл. пераплесці.

2. Цвёрдая вокладка, у якую, пераплятаючы, устаўляюць кнігу, змяшчаюць паперы.

   • Скураны п.

3. Рама, рашотка, агароджа з перакрыжаваных перакладзін.

   • Аконны п.

4. перан. Складанае, цяжкае становішча.

   • Трапіць у п.

|| прым. пераплётны, ✂.

пераплётчык, ✂, м.

Спецыяліст, які займаецца пераплётам кніг.

|| ж. пераплётчыца, ✂.

|| прым. пераплётчыцкі, ✂.

пераплысці, ✂ і пераплыць, ✂; зак.

Пераадолець водную прастору ўплаў або плывучы на чым-н.

• П. раку або цераз раку.

|| незак. пераплываць, ✂.

пераплюнуць, ✂; зак.

1. Плюнуць цераз што-н.

2. перан. Перасягнуць каго-н. у якіх-н. адносінах (разм.).

   • У гэтай справе Язэп кожнага пераплюне.

перапляценне, ✂, н.

1. Тое, што пераплецена, сплецена між сабой.

   • П. правадоў.
   • П. лёсаў (перан.).

2. Спосаб спляцення нітак асновы і ўтку ў тканінах.

   • Палатнянае п.

перапой, ✂, м.

Стан пасля моцнага ап’янення (разм.).

• Баліць галава ад перапою.

перапона, ✂, ж.

Тое, што стрымлівае доступ куды-н.

• П. для затрымання вады.

перапонка, ✂, ж.

Тонкая пругкая плёнка, якая з’яўляецца перагародкай, абалонкай у жывым арганізме.

• Барабанная п.
• Плавальная п.

|| прым. перапоначны, ✂.