Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

камердынер, ✂, м.

Слуга пры гаспадары ў багатым дваранскім доме.

|| прым. камердынерскі, ✂.

камерны, ✂.

  1. гл. камера.

  2. Пра музычны твор: які выконваецца ў невялічкай канцэртнай зале, абмежаванай колькасцю інструментаў або галасоў.

    • Камерная музыка.
  3. Прызначаны для вузкага кола слухачоў, гледачоў.

    • Камернае мастацтва.
    • К. голас.

камерсант, ✂, м.

Той, хто займаецца камерцыяй.

|| прым. камерсанцкі, ✂.

камертон, ✂, м.

Інструмент у выглядзе сталёвай вілкі, які пры ўдары ўтварае гук пэўнай пастаяннай вышыні і выкарыстоўваецца пры настройцы музычных інструментаў, у харавых спевах.

|| прым. камертонны, ✂.

камерцыйны, ✂.

  1. гл. камерцыя.

  2. Гандлёвы, не ваенны.

    • К. флот.
  3. Звязаны з гандлем па павышаных цэнах.

    • К. магазін.
    • Камерцыйныя цэны.

камерцыя, ✂, ж.

Гандаль, гандлёвыя аперацыі.

|| прым. камерцыйны, ✂.

  • Камерцыйныя аперацыі.

камерыстка, ✂, ж.

Служанка пры пані ў багатым дваранскім доме.

камер-юнкер, ✂, м.

У некаторых манархічных краінах: малодшы прыдворны чын, а таксама асоба, якая мае гэты чын.

|| прым. камер-юнкерскі, ✂.

камета, ✂, ж.

  1. Нябеснае цела, якое ўдалечыні ад Сонца мае выгляд абкружанай туманнай абалонкай яркай светлай плямы з вузкай паласой святла ў форме хваста.

  2. Рачное быстраходнае пасажырскае судна на падводных крылах.

|| прым. каметны, ✂.

камея, ✂, ж.

Упрыгожанне з рэльефнай разьбой з слаістага разнаколернага каменя або ракавіны.

  • Пярсцёнак з камеяй.