Verbum

анлайнавы слоўнік

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я

б в г д е ж з й к л м н п р с т ф х ц ч ш ю я

а в ж з м о р у ы э

удача, ✂, ж.

Поспех, патрэбны або жаданы зыход справы.

Нечаканая ў.
Пажадаць удачы.
Ну і ў.! (таксама перан. такі ўжо ўрадзіўся, няўдаліца; разм. іран.).

удачарыць, ✂; зак.

Прыняць у сям’ю (дзяўчынку) на правах роднай дачкі.

|| незак. удачараць, ✂.

|| наз. удачарэнне, ✂.

удачлівы, ✂.

Такі, якому ўсё ўдаецца, справы якога заўсёды завяршаюцца ўдачай.

У чалавек.

|| наз. удачлівасць, ✂.

удачны, ✂.

Які паспяхова завяршыўся, удаўся.
- Удачная паездка.
Добры, удалы.
- Удачная выпечка хлеба.
- Удачна (прысл.) падабраць колеры.

|| наз. удачнасць, ✂.