Verbum

каларыст, ✂, м.

1. Мастак, які ажыццяўляе сваю творчую задуму сродкамі каларыту (у 1 знач.).

2. Спецыяліст па расфарбоўцы тканін (спец.).

|| прым. каларыстычны, ✂.

каларыт, ✂, м.

1. Суадносіны фарбаў у карціне па тону, насычанасці колеру.

   • Цёплы к.
   • Яркі к.

2. перан. Сукупнасць характэрных рыс, своеасаблівасць чаго-н.

   • К. эпохі ў гістарычным рамане.
   • Мясцовы к.

|| прым. каларыстычны, ✂ і каларытны, ✂.

каларытны, ✂.

1. гл. каларыт.

2. З яркім каларытам (у 1 знач.), выразны, характэрны.

   • К. пейзаж.

3. перан. З ярка выражанымі асаблівасцямі.

   • Каларытныя вобразы рамана.
   • Каларытная мова.

|| наз. каларытнасць, ✂.

каларыфер, ✂, м.

Абагравальны прыбор ў выглядзе сістэмы труб, па якіх ідзе гарачая вада або нагрэтае паветра.

• Паравы к.

|| прым. каларыферны, ✂.

каласавацца, ✂; незак.

Тое, што і каласаваць.

каласаваць, ✂; незак.

1. Выпускаць колас у працэсе росту (пра збожжавыя расліны).

   • Жыта каласуе.

2. Абмалочваць каласы (ячмень).

|| зак. выкаласаваць, ✂.

|| наз. каласаванне, ✂.

каласавік, ✂, м. (разм.).

Баравік, які вырастае ў час каласавання жыта.

каласавыя, ✂.

Злакавыя збожжавыя расліны.

• Уборка каласавых.

каласальны, ✂.

Велізарны, незвычайна вялікі.

• К. палац.

|| наз. каласальнасць, ✂.

каласісты, ✂.

З мноствам каласоў або з буйным калоссем.

• Каласістая пшаніца.

|| наз. каласістасць, ✂.