Verbum

балбату́н, ✂, м. (разм.).

Чалавек, які занадта многа гаворыць, пустаслоў і пляткар.

• Абяцанні балбатуна.

|| ж. балбатуха, ✂.

балва́н, ✂, м.

1. Фігура чалавека, вылепленая або высечаная з якога-н. матэрыялу.

   • Снегавы б.

2. Дурань, невук (разм. зневаж.).

балва́нка, ✂, ж.

Металічны злітак, а таксама кавалак іншага матэрыялу, які ідзе як загатоўка для якога-н. вырабу.

|| прым. балваначны, ✂.

балга́ры, ✂, м.

Паўднёваславянскі народ, які складае асноўнае насельніцтва Балгарыі.

|| ж. балгарка, ✂.

|| прым. балгарскі, ✂.

балдахі́н, ✂, м.

Упрыгожаны навес на слупках над ложкам, тронам, катафалкам і пад.

|| прым. балдахінны, ✂.

бале́льшчык, ✂, м. (разм.).

Аматар спорту, а таксама чалавек, які клапоціцца аб чым-н., перажывае за каго-, што-н.

• Заўзяты б. футбола.

|| ж. балельшчыца, ✂.

балеро́, нескл., н.

1. Іспанскі нацыянальны танец, а таксама музычны твор у рытме гэтага танца.

2. Кароткая безрукаўка — частка нацыянальнага іспанскага ўбрання.

балеры́на, ✂, ж.

Артыстка балета; танцоўшчыца.

бале́т, ✂, м.

1. Майстэрства тэатральнага танца.

   • Класічны балет.

2. Тэатральнае прадстаўленне на пэўны сюжэт, змест якога даносіцца сродкамі танца, мімікі і музыкі, а таксама музычны твор, які ляжыць у аснове такога спектакля.

3. Калектыў артыстаў, якія выконваюць балет.

|| прым. балетны, ✂.

• Балетная школа.

балетама́н, ✂, м.

Заўзяты аматар балета як відовішча.

|| ж. балетаманка, ✂.

|| прым. балетаманскі, ✂.