Verbum

уніз, прысл.

1. У напрамку да нізу, да зямлі.

   • Спускацца ў.

2. У напрамку да вусця ракі.

   • У. па Дзвіне.

унізаць, ✂; зак.

Нанізваючы, навешваючы, пакрыць паверхню чаго-н. вялікай колькасцю якіх-н. прадметаў.

• У. ёлку цацкамі.
• Ляшчына ўнізана гронкамі арэхаў (перан.).
• Пальцы, унізаныя пярсцёнкамі (перан.).

|| незак. унізваць, ✂.

унізе, прысл.

У ніжняй частцы чаго-н., пад чым-н.

• Дом стаіць у. (у нізіннай мясцовасці).

унізіць, ✂; зак.

Паставіць каго-н. у прыніжальнае становішча, зняважыць.

• У. падначаленага.

|| незак. уніжаць, ✂.

|| звар. унізіцца, ✂.

• У. да абману.

|| незак. уніжацца, ✂.

|| наз. уніжэнне, ✂.

унікальны, ✂.

Адзіны ў сваім родзе, непаўторны.

• Унікальная знаходка.
• У. рукапіс.
• У. эксперымент.

|| наз. унікальнасць, ✂.

уніклівы, ✂.

1. Які пазбягае прама і адкрыта выказваць свае думкі, не прамы, пазбаўлены шчырасці.

   • У. адказ.

2. Які глыбока ўнікае ў сутнасць справы; праніклівы.

   • У. чалавек.
   • Уніклівая думка чалавека.

|| наз. уніклівасць, ✂.

унікнуць, ✂; зак.

1. Пазбегнуць, ухіліцца ад чаго-н.

   • У. аварыі.
   • У. лаянкі.

2. Не пажадаць сустрэцца з кім-, чым-н.

   • У. сустрэчы.

3. у што. Удумацца, пастарацца зразумець сутнасць чаго-н.

   • У. у змест прачытанага.

|| незак. унікаць, ✂.

унікум, ✂, м. (кніжн.).

Непаўторны, адзіны ў сваім родзе прадмет (перан. таксама пра чалавека).

унісон, ✂, м. (спец.).

Сугучча з двух ці некалькіх гукаў аднолькавай вышыні (якія ўтвараюцца рознымі галасамі або інструментамі).

• Спяваць ва ў.
• Дзейнічаць ва ў. з кім-н. (перан. зладжана, узгоднена).

унітаз, ✂, м.

Ракавіна ў прыбіральнях для сцёку калу, мачы.

|| прым. унітазны, ✂.