Verbum

раскалоць, ✂; зак.

1. гл. калоць​².

2. перан., каго-што. Раз’яднаць, унёсшы рознагалоссі; супярэчнасці.

   • Р. групоўку.

|| незак. расколваць, ✂.

|| наз. расколванне, ✂ і раскол, ✂.

раскалупаць, ✂; зак. (разм.).

1. Калупаючы, разадраць, зрабіць дзірку ў чым-н.

   • Р. дзірку ў мяху.

2. Калупаючы, садраць струп з ранкі.

   • Р. рану.

|| незак. раскалупваць, ✂.

раскалыхаць, ✂; зак.

1. Пачаць моцна калыхаць, прымусіць калыхацца.

   • Р. качэлі.

2. Калышучы, зрабіць хісткім, няўстойлівым.

   • Р. слупок.

3. перан. Вывесці са стану апатыі, абыякавасці.

   • Пыталіся многа, ледзь раскалыхалі яго на адказы.

|| незак. раскалыхваць, ✂.

раскамплектаваць, ✂; зак.

Парушыць камплект, камплектнасць чаго-н.

|| незак. раскамплектоўваць, ✂.

раскамячыць, ✂; зак.

Разняць сціснутыя ў кулак пальцы.

• Р. кулак.

|| незак. раскамечваць, ✂.

раскапаць, ✂; зак.

1. Капаючы, раскідаць, разрыць што-н.

   • Р. снег.
   • Р. курган.

2. перан. Дэталёва разабрацца ў чым-н.; знайсці.

   • Р. цікавыя матэрыялы ў архіве.

|| незак. раскопваць, ✂.

|| наз. раскопванне, ✂ і раскопка, ✂.

раскапусціцца, ✂; зак. (разм.).

Шырока рассесціся, разваліцца (часцей пра жанчыну).

раскаркаваць, ✂; зак.

Выняць корак.

• Р. бутэлькі.

|| незак. раскаркоўваць, ✂.

раскаркацца, ✂; зак. (разм.).

Пачаць моцна каркаць.

• Вароны раскаркаліся.

раскарміць, ✂; зак.

Сытна кормячы, зрабіць тлустым, сытым.

• Р. свіней.

|| звар. раскарміцца, ✂.

|| незак. раскормліваць, ✂.