Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

непакора, ✂, м.; ✂, ж..

  1. Непакорнасць, непадуладнасць каму-н.

    • Дух непакоры.
  2. Такі, якога немагчыма скарыць.

  3. Упарты чалавек; неслух.

непакорлівы, ✂.

Тое, што і непакорны.

|| наз. непакорлівасць, ✂.

непакорны, ✂.

Які не хоча пакарацца, быць падуладным каму-н.; непаслухмяны.

  • Непакорная натура.

|| наз. непакорнасць, ✂.

непаладкі, ✂, ж.

  1. Адсутнасць наладжанасці; недахопы ў рабоце чаго-н.

    • Ліквідаваць н. ў рабоце машыны.
  2. Непаразуменні, сваркі, нелады.

    • Сямейныя н.

непамерны, ✂.

Які не паддаецца вымярэнню; вельмі вялікі, празмерны.

  • Непамерныя расходы.

|| наз. непамернасць, ✂.

непанадна:

  • каб непанадна было (разм.) — каб адвучыць, каб не было прывычкі да чаго-н. дрэннага.

непапраўны, ✂.

Такі, які немагчыма або цяжка паправіць.

  • Непапраўная памылка.
  • Здарылася непапраўнае (наз.).

|| наз. непапраўнасць, ✂.

непарадак, ✂, м.

Беспарадак, адсутнасць або парушэнне парадку.

  • У пакоі панаваў н.

непаразуменне, ✂, н.

  1. Няправільнае або недастатковае разуменне чаго-н.

    • Атрымалася н.
  2. Адсутнасць узаемнага разумення.

    • Н. паміж сяброўкамі.

непартыйны, ✂.

Які не з’яўляецца членам партыі; беспартыйны.

|| наз. непартыйнасць, ✂.