Verbum

узбудзіцца, ✂; зак.

1. Прачнуцца, абудзіцца.

   • Дзіця ўзбудзілася ад шуму.

2. Прыйсці ў стан нервовага пад’ёму.

   • Нервы ўзбудзіліся.

|| незак. узбуджацца, ✂ і узбуджвацца, ✂.

|| наз. узбуджэнне, ✂.

узбудзіць, ✂; зак.

1. гл. будзіць.

2. Прывесці ва ўзбуджальны стан.

   • У. хворага.
   • У. нервы.

3. Выклікаць, абудзіць у кім-н. якія-н. пачуцці, думкі, стан.

   • У. рэўнасць.
   • У. апетыт.
   • У. цікаўнасць.

4. Паставіць, вынесці на абмеркаванне, вырашэнне.

   • У. крымінальную справу.
   • У. пытанне.

|| незак. узбуджаць, ✂.

|| наз. узбуджэнне, ✂.

узбудлівы, ✂, (спец.).

Здольны рэагаваць на раздражненне.

• Узбудлівыя тканкі.

|| наз. узбудлівасць, ✂.

узбуйніць, ✂; зак.

Аб’ядноўваючы, зрабіць больш буйным (у 1 і 2 знач.).

• У. птушкаферму.

|| незак. узбуйняць, ✂.

|| наз. узбуйненне, ✂.

узбунтавацца, ✂; зак.

1. Падняць бунт, паўстанне.

2. Прыйсці ў стан непакою, трывогі, узбударажыцца, усхвалявацца.

   • Ён узбунтаваўся, прачытаўшы такое.

3. Пакрыцца хвалямі, прыйсці ў рух.

   • Рака ўзбунтавалася.

|| незак. узбунтоўвацца, ✂.

узбярэжжа, ✂, н.

Паласа зямлі ўздоўж марскога берага.

|| прым. узбярэжны, ✂.

узважыць, ✂; зак.

1. Вызначыць вагу каго-, чаго-н.

   • У. рыбу.

2. перан. Папярэдне абдумаць, ацаніць.

   • У. усе магчымасці.

|| незак. узважваць, ✂.

|| звар. узважыцца, ✂.

|| незак. узважвацца, ✂.

узвалачы, ✂; зак. (разм.).

1. Падняць наверх што-н. цяжкае, грувасткае.

   • У. мех на воз.

2. З цяжкасцю паставіць на ногі.

   • У. каня на ногі.

|| незак. узвалакаць, ✂ і узвалакваць, ✂.

узвалачыся, ✂; зак. (разм.).

1. З цяжкасцю ўзысці куды-н.

   • У. на пагорак.

2. З цяжкасцю падняцца, устаць.

   • У. на ногі.

|| незак. узвалакацца, ✂ і узвалаквацца, ✂.

узваліць, ✂; зак.

1. Падняўшы, наваліць.

   • У. мех на плечы.

2. перан. Абцяжарыць каго-н. чым-н., ускласці што-н. на каго-н. (разм.).

   • У. усю работу на сакратара.

3. перан. Беспадстаўна абвінаваціць у чым-н.

   • У. віну на каго-н.

|| незак. узвальваць, ✂.