Verbum

асі́плы, ✂.

Які стаў сіплым.

• А. голас.

|| наз. асіпласць, ✂.

асіраце́лы, ✂.

Які стаў сіратою; адзінокі.

• Асірацелыя дзеці.
• А. дом.

|| наз. асірацеласць, ✂.

асіраце́ць, ✂; зак.

1. гл. сірацець.

2. перан. Стаць адзінокім, неўладкаваным; апусцець.

   • Дом без гаспадара асірацеў.

асіраці́ць, ✂; зак.

Зрабіць каго-н. сіратою, сіротамі.

• А. дзяцей.
• Вайна многіх асіраціла.

асістэ́нт, ✂, м.

1. Памочнік прафесара, урача, рэжысёра і пад.

   • А. хірурга.

2. Малодшая выкладчыцкая пасада ў вышэйшых навучальных установах, а таксама асоба, якая займае гэту пасаду.

|| ж. асістэнтка, ✂.

|| прым. асістэнцкі, ✂.

асісці́раваць, ✂; незак. (спец.).

Выконваць абавязкі асістэнта (у 1 знач.).

• А. прафесару.

аскаба́лак, ✂, м. (разм.).

Кавалак, абломак, асколак чаго-н.

• А. дрэва.

|| прым. аскабалкавы, ✂.

аскарбі́навы, ✂:

• аскарбінавая кіслата — вітамін С, які ўдзельнічае ў акісляльных і аднаўленчых працэсах у арганізме.

аске́т, ✂, м.

Чалавек, які вядзе аскетычнае жыццё.

аскеты́зм, ✂, м.

Строгі ўклад жыцця з адмаўленнем ад матэрыяльных выгод, жыццёвых уцех.

• Сярэдневяковы а.

|| прым. аскетычны, ✂.