Verbum

рассоўны, ✂.

Які можна рассунуць.

• Р. стол.

рассохлы, ✂.

Які рассохся.

• Рассохлая дзежка.

рассохнуцца, ✂; зак.

Высахнуць так, каб утварыліся шчыліны.

• Цэбар рассохся.

|| незак. рассыхацца, ✂.

расспявацца, ✂; зак.

1. Пачаўшы пець, захапіцца спевамі.

   • Сын расспяваўся.

2. Крыху паспяваўшы, пачаць спяваць добра.

   • Р. перад канцэртам.

расставіцца, ✂; зак. (разм.).

Размясціцца, стаўшы на патрэбных месцах у пэўным парадку.

• Пасуда добра расставілася.

|| незак. расстаўляцца, ✂.

расставіць, ✂; зак.

1. Размясціць на патрэбных месцах.

   • Р. кнігі на паліцах.
   • Правільна р. сілы.

2. Паставіць так, каб павялічылася адлегласць паміж чым-н.

   • Р. ногі.

3. Рассунуўшы, устанавіць для карыстання што-н. рассоўнае.

   • Р. раскладушку.

|| незак. расстаўляць, ✂.

|| наз. расстаноўка, ✂.

расстайны, ✂.

У паэзіі: які мае адносіны да расстання, звязаны з раставаннем.

• Расстайныя дарогі.

расстаноўка, ✂, ж.

1. гл. расставіць.

2. Парадак у размяшчэнні чаго-н.

   • Правільная р. знакаў прыпынку.

3. Кароткая паўза пры размове, пры выконванні чаго-н.

   • Чытаць верш з расстаноўкай.

|| прым. расстановачны, ✂.

расстарацца, ✂; зак.

Вельмі пастарацца для набыцця чаго-н.

расстацца, ✂; зак.

1. Пайсці адкуль-н., ад каго-, чаго-н., перастаць бачыцца, разлучыцца, разысціся, развітаўшыся.

   • Р. з сябрамі.
   • Р. назаўсёды.

2. Адмовіцца ад каго-, чаго-н.

   • Р. з дрэннымі звычкамі.

|| незак. расставацца, ✂.

|| наз. расставанне, ✂ і ростань, ✂.