Verbum

карыятыда, ✂, ж.

Калона, апора ў будынку ў выглядзе жаночай фігуры.

карэ, нескл., н.

1. Баявое пастраенне ў форме чатырохвугольніка, якое прымянялася ў еўрапейскіх арміях да канца 19 ст. для адбіцця атак з усіх бакоў.

2. нескл., н. Квадратны выраз каўняра на сукенцы.

3. нязм. У форме чатырохвугольніка.

   • Каўнер к.

карэйка, ✂, ж.

Свіная або цялячая грудзінка спецыяльнага прыгатавання.

карэйцы, ✂, м.

Народ, які складае асноўнае насельніцтва Карэі.

|| ж. карэянка, ✂.

|| прым. карэйскі, ✂.

карэктар, ✂, м.

Работнік выдавецтва, газеты або друкарні, які чытае і правіць карэктуру.

|| прым. карэктарскі, ✂.

• Нарада ў карэктарскай (наз.).

карэктны, ✂.

Ветлівы і тактычны.

• К. юнак.
• Карэктная заўвага.
• Карэктна (прысл.) паводзіць сябе.

|| наз. карэктнасць, ✂.

карэктура, ✂, ж.

Выпраўленне памылак на адбітку друкарскага набору, а таксама сам гэты адбітак.

• Чытаць карэктуру.

|| прым. карэктурны, ✂.

карэктыў, ✂, м. (кніжн.).

Частковая папраўка, змяненне чаго-н.

• Унесці карэктывы ў рукапіс.

карэкціраваць, ✂; зак.

1. Уносіць карэктывы, папраўкі ў што-н.

   • К. праект пастановы.

2. Чытаць карэктуру чаго-н.

|| зак. пракарэкціраваць, ✂, скарэкціраваць, ✂ і адкарэкціраваць, ✂.

|| наз. карэкціраванне, ✂ і карэкціроўка, ✂.

|| прым. карэкціровачны, ✂.

карэкціроўшчык, ✂, м.

1. Той, хто ажыццяўляе карэкціроўку.

   • Лётчык-к.

2. Лятальны апарат або спецыяльнае ўстройства (радыёлакатар і пад.), з якіх вядзецца карэкціроўка артылерыйскага агню.

|| ж. карэкціроўшчыца, ✂.