Verbum

ратацыя, ✂, ж.

1. Ратацыйная друкарская машына.

2. Перыяд часу, на працягу якога ўсе палі якой-н. гаспадаркі павінны быць заняты культурамі ў адпаведнасці з севазваротам (спец.).

ратнік, ✂, м.

1. Воін (уст.).

2. У царскай Расіі: радавы салдат дзяржаўнага апалчэння.

ратны, ✂ (уст. высок.).

Ваенны, баявы.

• Р. подзвіг.

ратонда​¹, ✂, ж. (спец.).

Круглы або паўкруглы невялікі будынак, звычайна з купалам.

|| прым. ратондавы, ✂.

ратонда​², ✂, ж. (спец.).

Верхняе цёплае жаночае адзенне без рукавоў у выглядзе доўгай накідкі.

|| прым. ратондавы, ✂.

ратунак, ✂, м.

Дапамога, аказаная ў выпадку няшчасця; ратаванне, збавенне.

• Прасіць ратунку.
• Няма ратунку.

ратуша, ✂, ж.

У некаторых краінах Заходняй Еўропы: орган гарадскога самакіравання, а таксама будынак, дзе ён размяшчаўся.

|| прым. ратушны, ✂.

ратыфікаваць, ✂; зак. і незак.

Падвергнуць (падвяргаць) ратыфікацыі.

ратыфікацыя, ✂, ж.

Зацвярджэнне вярхоўнай уладай міжнароднага дагавора, заключанага яе ўпаўнаважанымі.

• Р. мірнага дагавора.

|| прым. ратыфікацыйны, ✂.

• Ратыфікацыйная грамата.