ратунак назоўнік | мужчынскі род
Дапамога, аказаная ў выпадку няшчасця; ратаванне, збавенне.
- Прасіць ратунку.
- Няма ратунку.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)
ратунак назоўнік | мужчынскі род
Дапамога, аказаная ў выпадку няшчасця; ратаванне, збавенне.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)