Verbum

пісклівы, ✂ і пісклявы, ✂.

Вельмі тонкі, з піскам, вісклівы; які ўтварае піск.

• П. голас.
• Пісклівае дзіця.

|| наз. пісклівасць, ✂ і пісклявасць, ✂.

піскун, ✂, м. (разм.).

Той, хто часта пішчыць.

|| ж. піскуха, ✂ і піскля, ✂.

пісталет, ✂, м.

Агнястрэльная зброя з кароткім ствалом для стральбы на кароткую адлегласць.

|| прым. пісталетны, ✂.

пістон, ✂, м.

1. Невялікі каўпачок з выбуховым рэчывам для загарання зарада ў патроне або снарадзе.

2. Папяровы кружок з невялікай колькасцю выбуховага рэчыва для цацачных пісталетаў, стрэльбаў.

3. Клапан у музычным духавым інструменце (спец.).

|| прым. пістонны, ✂.

пісуар, ✂, м.

Ракавіна ў прыбіральні для сцёку мачы.

пісулька, ✂, ж. (разм. жарт.).

Маленькае пісьмо, запіска.

пісчы, ✂.

Прызначаны для пісання.

• Пісчая папера.

пісьманосец, ✂, м.

Тое, што і паштальён.

|| ж. пісьманоска, ✂.

пісьменнасць, ✂, ж.

1. Сукупнасць моўных і графічных сродкаў пісьмовых зносін.

   • П. народаў Поўначы.

2. Сукупнасць пісьмовых помнікаў якой-н. гістарычнай эпохі пэўнага народа.

   • Старабеларуская п.

пісьменнік, ✂, м.

Чалавек, які займаецца літаратурнай працай, піша мастацкія літаратурныя творы.

|| ж. пісьменніца, ✂.

|| прым. пісьменніцкі, ✂.