Verbum

рахіт, ✂, м.

Дзіцячая хвароба — парушэнне развіцця касцей у выніку недахопу ў арганізме неабходных вітамінаў.

|| прым. рахітычны, ✂.

• Р. целасклад.

рахітызм, ✂, м.

Сукупнасць прымет рахіту.

рахітык, ✂, м. (разм.).

Хворы на рахіт.

|| ж. рахітычка, ✂.

рахітычны, ✂.

1. гл. рахіт.

2. Хворы на рахіт; падобны на рахітыка.

   • Рахітычнае дзіця.
   • Р. выгляд.

|| наз. рахітычнасць, ✂.

рахманець, ✂; незак.

1. Рабіцца ручным, свойскім (пра жывёлу).

2. Станавіцца лагодным, ціхім, пакорлівым (пра чалавека).

рахманы, ✂.

1. Пра жывёлін, птушак, якія не баяцца чалавека — ручны, свойскі.

2. Пра чалавека — памяркоўны ў адносінах да іншых, згаворлівы, дабрадушны.

   • Чалавек ён р.

|| наз. рахманасць, ✂.

рахуба, ✂, ж. (разм.).

1. Падлікі, разлікі.

2. Выгада, карысць.

   • Няма рахубы рамантаваць хату.

рахунак, ✂, м.

1. Дакумент з указаннем належнай сумы грошай за адпушчаны тавар ці выкананую работу.

   • Р. за міжгароднія перагаворы.

2. Фінансавыя аперацыі, а таксама дакументы, якія служаць для бухгалтарскага ўліку фінансавых аперацый якой-н. установы, прадпрыемства.

3. Падлік даходаў і расходаў.

   • Падвесці р. зробленых за тыдзень расходаў.

4. -нку, перан. Узаемныя прэтэнзіі, крыўды, незадавальненні.

   • У мяне з ім асобы р.

○

• Асабовы рахунак — рахунак у ашчадбанку або ў банку, адкрыты на пэўную асобу.

• Бягучы рахунак — рахунак укладчыка ў банку, у ашчадбанку.

|| прым. рахунковы, ✂.

рахункавод, ✂, м.

Спецыяліст па рахункаводству.

• Працаваць рахункаводам.

|| прым. рахункаводчы, ✂.

рахункаводства, ✂, н.

Вядзенне бухгалтарскага ўліку, аперацый па рахунках (у 2 знач.); бухгалтарскі ўлік.

|| прым. рахункаводчы, ✂.