Verbum

малявальны, ✂.

1. Які служыць для размалёўвання (спец.).

   • М. трафарэт.

2. Прызначаны для малявання.

   • М. альбом.

малявальшчык, ✂, м.

1. Мастак, які валодае майстэрствам малюнка.

2. Мастак-графік, які выконвае малюнкі алоўкам, пяром.

3. Рабочы, які пакрывае фарбай што-н.

|| ж. малявальшчыца, ✂.

маляваны, ✂.

1. Рысаваны алоўкам, пяром.

2. Пафарбаваны.

   • Маляваныя дзверы.

◊

• Маляваная красуня — вельмі прыгожая жанчына.

маляваць, ✂; незак.

1. Адлюстроўваць фарбамі.

   • М. карціну.

2. Тое, што і рысаваць.

   • М. на асфальце.

3. Пакрываць фарбай.

   • М. паркан.

4. перан. Расказваць пра што-н., апісваць што-н.

   • М. сялянскі быт.

|| зак. намаляваць, ✂.

|| наз. маляванне, ✂.

• Урок малявання.

маляр, ✂, м.

Рабочы, які фарбуе будынкі, памяшканні, парканы і пад.

|| ж. малярня, ✂.

|| прым. малярскі, ✂.

малярны, ✂.

Звязаны з работай маляра.

• Малярныя работы.

малярык, ✂, м. (разм.).

Чалавек, які хварэе на малярыю.

малярыя, ✂, ж.

Інфекцыйнае захворванне, якое перадаецца некаторымі відамі камароў і суправаджаецца прыступамі ліхаманкі (у 1 знач.).

|| прым. малярыйны, ✂.

• М. камар.

маляўка, ✂, ж.

1. Тое, што і малёк.

2. перан. Пра чалавека маленькага росту або пра дзіця (разм. іран.).

маляўнічы, ✂.

Вельмі прыгожы, захапляючы сваёй прыгажосцю.

• Панямонне — м. куток Беларусі.

|| наз. маляўнічасць, ✂.