Verbum

расцяжны, ✂.

Такі, які можна расцягнуць (у 1 знач.).

расцяжэнне, ✂, н.

1. гл. расцягнуць.

2. Пашкоджанне тканак (звязкі, сухажылля) моцным напружаннем, ударам, рыўком.

   • Р. сухажылля.

расцяліцца, ✂; зак. (разм.).

Ацяліцца (звычайна з цяжкасцямі).

|| незак. расцельвацца, ✂.

|| наз. расцёл, ✂.

расцяпа, ✂, м.; ✂, ж., ✂ (разм. неадабр.).

Някемлівы, няўважлівы, рассеяны чалавек.

расцяць, ✂; зак. (разм.).

1. Разняць, развесці, расціснуць.

   • Р. зубы.

2. Рассячы, разрэзаць.

|| незак. расцінаць, ✂.

расцячыся, ✂; зак.

1. Пацячы ў розных кірунках па якой-н. паверхні.

   • Чарніла расцяклося па стале.

2. Утварыць рагі, падцёкі.

   • Літары расцякліся па паперы.

3. перан. Распаўсюдзіцца дзе-н., па чым-н.

   • Па целе расцяклася цеплыня.
   • Расцёкся пах свежага хлеба.

|| незак. расцякацца, ✂.

|| наз. расцяканне, ✂.

расчапіцца, ✂; зак.

Раз’яднацца (аб счэпленым).

• Вагоны расчапіліся.

|| незак. расчэплівацца, ✂.

|| наз. расчапленне, ✂ і расчэпка, ✂.

расчапіць, ✂; зак.

Раз’яднаць (счэпленае).

• Р. вагоны.

|| незак. расчэпліваць, ✂.

|| наз. расчэпка, ✂ і расчапленне, ✂.

расчараванне, ✂, н.

Пачуццё, стан незадаволенасці, выкліканы няздзейсненымі спадзяваннямі, надзеямі, марамі; страта веры ў каго-, што-н.

• Глыбокае р.

расчараваны, ✂.

Які знаходзіцца ў стане расчаравання; які сведчыць аб расчараванні.

|| наз. расчараванасць, ✂.