Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

таксікоз, ✂, м. (спец.).

Нездаровы стан арганізма пры атручванні таксінамі.

таксіколаг, ✂, м. (спец.).

Спецыяліст у галіне таксікалогіі.

таксін, ✂, м. (спец.).

Ядавітае рэчыва, якое ўтвараецца мікраарганізмамі, а таксама некаторымі жывёламі і раслінамі.

|| прым. таксічны, ✂.

таксіроўшчык, ✂, м.

Служачы, які займаецца таксіроўкай грузаў.

|| ж. таксіроўшчыца, ✂.

таксіст, ✂, м. (разм.).

Вадзіцель таксі.

|| ж. таксістка, ✂.

|| прым. таксісцкі, ✂.

таксічны, ✂.

  1. гл. таксін.

  2. Які ўтрымлівае таксіны.

|| наз. таксічнасць, ✂.

  • Т. адпрацаваных газаў.

таксометр, ✂, м.

Механічны лічыльнік у таксі для ўліку яго работы і паказання кошту аплаты за праезд.

такт​1, ✂, м.

  1. Метрычная музыкальная адзінка — кожная з роўных па працягласці долей, на якія дзеліцца музычны твор па ліку метрычных націскаў у ім.

    • Прайграць восем тактаў.
  2. Рытм якога-н. руху, дзеяння.

    • Адбіць т.
  3. Частка рабочага цыкла якога-н. механізма (спец.).

    • Т. поршня паравой машыны.

|| прым. тактавы, ✂.

такт​2, ✂, м.

Пачуццё меры ў паводзінах, далікатнасць.

  • Адсутнасць такту ў паводзінах.

тактоўны, ✂.

Які мае такт ​2, ажыццёўлены з тактам.

  • Т. чалавек.
  • Т. ўчынак.

|| наз. тактоўнасць, ✂.