Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авклнопрухыэ
бвгдезійклмнпрстўфхчя

таз​1, ✂, м.

Шырокая і неглыбокая круглая металічная або пластмасавая пасудзіна.

  • Т. для варэння.

|| памянш. тазік, ✂.

таз​2, ✂, м.

Частка шкілета чалавека і жывёлін — касцявы пояс, які апіраецца на ніжнія (у жывёлін — на заднія) канечнасці і з’яўляецца апорай для пазваночніка.

|| прым. тазавы, ✂.

  • Тазавыя косці.

тазасцегнавы, ✂.

Які злучае сцягно з тазавай косцю, які знаходзіцца на месцы іх сутыкнення.

  • Т. сустаў.