прахало́джвацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак. (разм.).
Рабіць што-н. павольна, не спяшаючыся; гультайнічаць.
прахапі́цца, -аплю́ся, -о́пішся, -о́піцца; зак.
Раптоўна прачнуцца, абудзіцца.
П. ад моцнага стуку.
|| незак. прахапля́цца, -я́юся, -я́ешся, -я́ецца і прахо́плівацца, -аюся, -аешся, -аецца.
прахапі́ць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -о́піць; -о́плены; зак., каго-што (разм.).
Пра вецер, холад і пад.: пранізаць наскрозь.
Яго прахапіла ветрам.
|| незак. прахо́пліваць, -ае.
прахарчава́цца, -чу́юся, -чу́ешся, -чу́ецца; -чу́йся; зак.
Пракарміцца.
П. зіму.
|| незак. прахарчо́ўвацца, -аюся, -аешся, -аецца.
|| наз. прахарчо́ўванне, -я, н.
прахарчава́ць, -чу́ю, -чу́еш, -чу́е; -чу́й; -чава́ны; зак., каго (што).
Пракарміць.
|| незак. прахарчо́ўваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. прахарчо́ўванне, -я, н.
прахварэ́ць, -э́ю, -э́еш, -э́е; зак.
Прабыць хворым на працягу якога-н. часу.
Прахварэў тыдзень.
прахваці́ць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -а́ціць; -а́чаны; зак., каго-што (разм.).
Тое, што і прахапіць.
|| незак. прахва́тваць, -ае.
прахво́ст, -а, М -сце, мн. -ы, -аў м. (разм., пагард.).
Нягоднік, падлюга.
|| ж. прахво́стка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.
прахо́д, -у, М -дзе, м.
1. гл. прайсці.
2. мн. -ы, -аў. Месца, па якім можна прайсці праз што-н., дзе-н.
П. цераз мост.
П. паміж радамі ў тэатры.
○
Задні праход (спец.) — канечная частка прамой кішкі.
прахо́джанне гл. прайсці.