Verbum

пратрыма́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца; зак.

Прабыць які-н. час трымаючыся (у 1—5, 9 і 10 знач.).

пратрыма́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., каго-што.

Трымаць (у 1, 3—8 знач.) на працягу якога-н. часу.

прату́паць, -аю, -аеш, -ае; зак. (разм.).

1. Прайсці, тупаючы нагамі.

Хтосьці пратупаў па калідоры.

2. Тое, што і прайсці (у 1 і 2 знач.).

Колькі мы сёння кіламетраў пратупалі?

пратуры́ць гл. турыць.

пратуха́ць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -а́е; незак.

Тое, што і тухнуць².

|| зак. прату́хнуць, -не; прату́х, -хла.

|| наз. пратуха́нне, -я, н.

прату́хлы, -ая, -ае.

Які пратух, нясвежы.

П. сыр.

пратэжы́раваць, -рую, -руеш, -руе; -руй; незак., каму (кніжн.).

Рабіць пратэкцыю.

|| наз. пратэжы́раванне, -я, н.

пратэжэ́, нескл., м. і ж., каго або чый (кніжн.).

Асоба, якая карыстаецца чыёй-н. пратэкцыяй.

Гэты юнак — ваш п.

пратэ́з, -а, мн. -ы, -аў, м.

Прыстасаванне, вырабленае ў форме якой-н. часткі цела ўзамен страчанай прыроднай.

Зубныя пратэзы.

|| прым. пратэ́зны, -ая, -ае.

пратэзава́ць, -зу́ю, -зу́еш, -зу́е, -зу́й; -зава́ны; зак і незак., што.

Вырабіць (вырабляць) пратэз.

П. руку.

|| наз. пратэзава́нне, -я, н.