Verbum

праса́ліцца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -ліцца; зак.

Запэцкацца, насыціцца салам.

Папера прасалілася.

|| незак. праса́львацца, -аецца.

прасалі́цца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -о́ліцца; зак.

Набрацца соллю, стаць прасоленым.

Сала прасалілася.

|| незак. прасо́львацца, -аецца.

|| наз. прасо́льванне, -я, н. і прасо́л, -у, м. (спец.).

праса́ліць, -лю, -ліш, -ліць; -лены; зак., што.

Насыціць салам.

|| незак. праса́льваць, -аю, -аеш, -ае.

прасалі́ць, -алю́, -о́ліш, -о́ліць; -о́лены; зак., што.

Насыціць соллю.

П. рыбу.

|| незак. прасо́льваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. прасо́льванне, -я, н. і прасо́л, -у, м. (спец.).

праса́рны гл. прас.

прасаўшчы́к, -а́, мн. -і́, -о́ў, м.

Рабочы, які абслугоўвае прэс.

|| ж. прасаўшчы́ца, -ы, мн. -ы, -чы́ц.

прасачы́цца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -о́чыцца; зак.

1. Пра вадкасць: паступова пранікнуць праз што-н.

У лодку прасачылася вада.

2. Непрыкметна і паступова прабрацца куды-н.

Разведчыкі прасачыліся ў тыл ворага.

3. перан. Пранікнуць, распаўсюдзіцца куды-н.

Прасачыліся слухі.

|| незак. прасо́чвацца, -аецца.

|| наз. прасо́чванне, -я, н.

прасачы́ць, -ачу́, -о́чыш, -о́чыць; -о́чаны; зак.

1. каго (што). Наглядаючы, сочачы, выявіць, высветліць.

П. за парушальнікам граніцы.

2. што. Вывучыць ва ўсёй паслядоўнасці (кніжн.).

П. развіццё якой-н. з’явы.

3. за чым. Праверыць, сочачы за ходам справы (разм.).

П. за выкананнем задання.

|| незак. прасо́чваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. прасо́чванне, -я, н.

прасве́т, -у, М -ве́це, мн. -ы, -аў, м.

1. Светлая паласа або слабы прамень у неасветленай прасторы.

П. у воблаках.

Жыццё без прасвету (перан.: без надзеі на паляпшэнне).

2. Шырыня аконнага ці дзвярнога праёму (спец.).

3. На пагонах: каляровая падоўжная палоска.

Пагоны з двума прасветамі.

|| прым. прасве́тны, -ая, -ае (да 1 і 3 знач.).

прасве́тлены, -ая, -ае.

Поўны яснасці, радасны, светлы.

П. твар.

|| наз. прасве́тленасць, -і, ж.