Verbum

прало́г, -а, мн. -і, -аў, м.

Уступная частка літаратурнага, тэатральнага або музычнага твора.

|| прым. прало́гавы, -ая, -ае.

прало́м, -у, м.

1. гл. праламаць.

1. мн. -ы, -аў. Адтуліна, праламанае месца.

Праломы ў сценах.

|| прым. прало́мны, -ая, -ае.

прало́мвацца і прало́млівацца гл. праламацца.

прало́мваць і прало́мліваць гл. праламаць.

пра́льны, -ая, -ае.

Звязаны з мыццём бялізны.

П. парашок.

Пральная машына.

пра́льня, -і, мн. -і, -яў, ж.

Памяшканне, а таксама грамадскае прадпрыемства для мыцця бялізны.

Фабрыка-п.

праляга́ць гл. прале́гчы.

праляжа́ць, -жу́, -жы́ш, -жы́ць; -жы́м, -лежыце́, -жа́ць; -жы́ і прале́жаць, -жу, -жыш, -жыць; -ле́ж; зак.

1. Прабыць які-н. час лежачы.

П. увесь дзень у ложку.

2. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Прабыць які-н. час у адным і тым жа становішчы, без руху, без выкарыстання.

Рукапіс праляжаў (пралежаў) паўгода ў выдавецтве.

3. што. Атрымаць пролежні на якой-н. частцы цела ад доўгага ляжання (разм.).

П. бакі.

|| незак. прале́жваць, -аю, -аеш, -ае.

пралята́ць¹, -а́ю, -а́еш, -а́е; зак.

Правесці які-н. час лятаючы.

П. на самалёце цэлы дзень.

пралята́ць² гл. праляцець.