прадэкламава́ць гл. дэкламаваць.
прадэманстрава́ць гл. дэманстраваць.
прад’яві́ць, -яўлю́, -я́віш, -я́віць; -я́ўлены; зак., што.
1. Паказаць у пацверджанне чаго-н.
Прад’явіце праязныя дакументы!
2. Заявіць аб якой-н. прэтэнзіі ў адносінах да каго-н. (афіц.).
П. абвінавачанне.
П. іск.
|| незак. прад’яўля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.
|| наз. прад’яўле́нне, -я, н.
прад’яўні́к, -а́, мн. -і́, -о́ў, м. (афіц.).
Той, хто прад’яўляе што-н., які-н. дакумент.
П. мандата.
Чэк з выплатай на прад’яўніка.
|| ж. прад’яўні́ца, -ы, мн. -ы, -ніц.
|| прым. прад’яўні́чы, -ая, -ае.
П. чэк.
прае́зд, -у, М -дзе, м.
1. гл. праехаць.
2. мн. -ы, -аў. Месца, дзе можна праехаць.
Вузкі п.
3. мн. -ы, -аў. Вуліца або завулак, якія злучаюць паралельныя вуліцы.
прае́здам, прысл.
Праязджаючы міма, па дарозе.
Наведаць сяброў п.
прае́зджы, -ая, -ае.
1. Які праязджае міма.
Праезджыя людзі.
Многа праезджых (наз.).
2. Пра шлях: прыгодны, прызначаны для язды.
Праезджая дарога.
Праезджая частка вуліцы.
прае́здзіць, -джу, -дзіш, -дзіць; -джаны; зак.
1. што. Патраціць на паездку (разм.).
П. пяцьдзясят рублёў.
2. Правесці які-н. час у яздзе.
Праездзіў тры тыдні.
прае́зны, -ая, -ае.
Тое, што і праезджы (у 2 знач.).
П. мост.
прае́кт, -а, М -кце, мн. -ы, -аў, м.
1. Распрацаваны план стварэння, пабудовы чаго-н.
П. гідратурбіны.
Дыпломны п. (у тэхнічнай вышэйшай навучальнай установе).
2. Папярэдні тэкст якога-н. дакумента.
П. рэзалюцыі.
3. План, задума.
Строіць п. асушэння балот.
|| прым. прае́ктны, -ая, -ае (да 1 знач.).