поўнаўла́дны, -ая, -ае.
Які мае неабмежаваную, поўную ўладу.
||
поўнаўла́дны, -ая, -ае.
Які мае неабмежаваную, поўную ўладу.
||
по́ўнач¹, -ы,
1. Адзін з чатырох напрамкаў свету, супрацьлеглы поўдню, у бок якога накіравана намагнічаная стрэлка компаса.
2. Мясцовасць, што ляжыць у гэтым напрамку.
3. Мясцовасць з халодным, суровым кліматам.
||
по́ўнач², -ы,
Сярэдзіна ночы, якая адпавядае 12 гадзінам ночы.
||
по́ўніцца, 1 і 2
Напаўняцца.
по́ўніць, 1 і 2
Напаўняць.
по́ўны, -ая, -ае; по́вен, по́ўна.
1. чаго і без
2.
3. Цэльны, цалкам закончаны, вычарпальны.
4. Які дасягнуў адпаведнай нормы, найвышэйшага развіцця, граніцы.
5. Тоўсты, мажны.
по́ўня, -і,
1. Фаза Месяца, калі відзён увесь яго дыск.
2. Росквіт, паўната.
поўсць, -і,
Шэрсць; падшэрстак.
по́ўху,
У выразе: даць поўху — ударыць, даць аплявуху.
по́хва, -ы,
1. Канцавы аддзел палавых праводных шляхоў у жанчыны.
2. Ніжняя частка ліста, якая ў выглядзе трубкі ахоплівае сцябло ў некаторых раслін.
3. Тое, што і ножны¹.
||