пая́ц, -а, мн. -ы, -аў, м.
1. Клоўн, блазен (уст.).
2. перан. Пра чалавека, які крыўляецца, вядзе сябе, як клоўн.
пая́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е; -я́ны; незак., што.
Апрацоўваць што-н. нагрэтым да вадкага стану металам, металічным сплавам для злучэння, змацавання.
П. вядро.
|| наз. пая́нне, -я, н. і па́йка, -і, ДМ -йцы, ж. (спец.).
|| прым. пая́льны, -ая, -ае.
Паяльная лямпа (пераносная награвальная гарэлка для паяння, распайвання).
па-ба́нку, прысл.
У картачных гульнях: на ўсе грошы, якія маюцца ў банку (у 2 знач.).
Ісці па-банку.
па-за, прыназ. з Т.
Ужыв. для абазначэння месцазнаходжання, руху, дзеяння за чым-н., па той бок чаго-н.
П. гарамі.
П. часам і прасторай.
па-лю́дску, прысл.
Так, як прынята ва ўсіх; як у іншых людзей.
Жыць па-людску.
У вас усё не па-людску.
па-над, прыназ. з Т.
Ужыв. пры ўказанні на каго-, што-н., над якімі ў пэўным кірунку адбываецца рух, дзеянне або зверху над якімі што-н. адбываецца.
Песні плылі па-над гаем.
Гучыць голас міру па-над светам.
пе́вень, пе́ўня, мн. пе́ўні, пе́ўняў, м.
1. Самец курыцы.
2. перан. Пра задзірыстага чалавека, забіяку (разм.).
◊
Да пеўняў (разм.) — да світання (праседзець).
Да пеўняў або з пеўнямі (разм.) — вельмі рана, на досвітку (устаць, падняцца).
Пусціць чырвонага пеўня (разм.) — учыніць пажар, падпаліць (у 2 знач.).
|| памянш. пе́ўнік, -а, мн. -і, -аў, м. (да 1 знач.).
|| прым. пе́ўневы, -ая, -ае (да 1 знач.).
П. крык.
П. голас (таксама перан.; крыклівы, прарэзлівы).
пед...
Першая састаўная частка складаных слоў са знач. педагагічны, напр.: педвучылішча, педінстытут, педпрактыка.
педагагі́чны, -ая, -ае.
1. гл. педагог і педагогіка.
2. Які адпавядае патрабаванням педагогікі.
П. такт.
|| наз. педагагі́чнасць, -і, ж. (да 2 знач.).