Verbum

тэрматэрапі́я

(ад тэрма- + тэрапія)

лячэнне цяплом.

тэрмафасфа́ты

(ад тэрма- + фасфаты)

фосфарныя ўгнаенні, якія атрымліваюцца ў выніку спякання або сплаўкі фасфатаў са шчолачнымі солямі.

тэрмафікса́цыя

(ад тэрма- + фіксацыя)

апрацоўка ваўняных тканін парай або гарачай вадой для іх зберажэння і паляпшэння якасці.

тэрмафі́лы

(ад тэрма- + -філ)

арганізмы, якія нармальна развіваюцца пры высокай тэмпературы, напр. некаторыя рыбы, бактэрыі, папаратнікавыя і кветкавыя расліны (параўн. крыяфілы).

тэрмафо́бы

(ад тэрма- + -фоб)

арганізмы, якія не развіваюцца пры высокай тэмпературы, напр. многія беспазваночныя і пазваночныя жывёлы, розныя бактэрыі, водарасці, грыбы, імхі, кветкавыя расліны.

тэрмафо́р

(ад тэрма- + -фор)

прылада для лячэння цяплом; электрычная грэлка.

тэрмахі́мія

(ад тэрма- + хімія)

раздзел фізічнай хіміі, які вывучае цеплавыя рэакцыі і сумежныя хімічныя працэсы.

тэрмаэлектрагенера́тар

(ад тэрма- + электры(чны) + генератар]

прыстасаванне для непасрэднага ператварэння цяпла ў электрычную энергію.

тэрмаэлектро́ны

(ад тэрма- + электрон)

электроны, якія выпускаюцца моцна нагрэтымі металічнымі целамі.

тэрмаэлектры́чны

(ад тэрма- + электрычны)

1) звязаны з працэсам непасрэднага пераходу цеплавой энергіі ў электрычную ў правадніках;

2) заснаваны на дзеянні двух розных праваднікоў, якія ўтвараюць замкнуты ланцуг (напр. т. тэрмометр).