Verbum

тэрмаме́трыя

(ад тэрма- + -метрыя)

1) раздзел эксперыментальнай фізікі, які вывучае метады вымярэння тэмпературы, спосабы складання і градуіравання тэмпературных шкал;

2) мед. вымярэнне тэмпературы цела чалавека.

тэрмана́стыя

(ад тэрма- + настыі)

рух органаў раслін, які выклікаецца зменай тэмпературы.

тэрманестэзі́я

(ад тэрма- + анестэзія)

страта адчування тэмпературы.

тэрмапа́ра

(ад тэрма- + пара)

тэрмаадчувальны элемент ва ўстройствах для вымярэння тэмпературы ў сістэмах кіравання і кантролю.

тэрмапа́ўза

(ад тэрма- + паўза)

слой атмасферы, у якім тэмпература не змяняецца з вышынёй; слой над тэрмасферай.

тэрмапенетра́цыя

(ад тэрма- + гр. tenetro = пранікаю)

тое, што і дыятэрмія.

тэрмапла́сты

(ад тэрма- + -пласт)

пластмасы, якія пасля фармавання вырабаў захоўваюць здольнасць да паўторнай перапрацоўкі (параўн. рэактапласты).

тэрмарэгуля́тар

(ад тэрма- + рэгулятар)

прыбор для аўтаматычнага падтрымання зададзенай тэмпературы ў розных устаноўках.

тэрмарэгуля́цыя

(ад тэрма- + рэгуляцыя)

сукупнасць фізіялагічных працэсаў, якія забяспечваюць падтрыманне адносна пастаяннай тэмпературы цела чалавека і цеплакроўных (гамаятэрмных) жывёл; цепларэгуляцыя.

тэрмарэзі́стар

(ад тэрма- + рэзістар)

паўправадніковы рэзістар, электрычнае супраціўленне якога істотна памяншаецца або ўзрастае з ростам тэмпературы.