Verbum

тэтрахларэ́ла

(н.-лац. tetrochlorella)

каланіяльная зялёная водарасць сям. сцэнедэсмавых, якая пашырана ў планктоне азёр, рэк.

тэтрахо́рд

(гр. tetrachordon, ад tetras = чатыры + chorde = струна)

музычны чатырохступенны гукарад у аб’ёме кварты 3.

тэтрацыклі́н

(ад тэтра- + гр. kyklos = абвод, кола)

лекавы сродак з групы антыбіётыкаў, які ўжываецца пры запаленні лёгкіх, дызентэрыі, коклюшы, бруцэлёзе і іншых хваробах.

тэтрацы́клус

(н.-лац. tetracyclus)

каланіяльная дыятомавая водарасць сям. табелярыевых, якая пашырана пераважна ў прэсных вадаёмах паўночных абласцей і гор.

тэтра́эдр

(гр. tetraedron, ад tetras = чатыры + hedra = грань)

правільны чатырохграннік, кожная грань якога мае форму трохвугольніка.

тэтраэ́дран

(н.-лац. tetraedron)

аднаклетачная зялёная водарасць сям. аацысціевых, якая трапляецца ў планктоне, радзей у бентасе азёр, сажалак, рэк, вадасховішчаў, саланаватых вадаёмаў.

тэтраэдрые́ла

(н.-лац. tetraedriella)

аднаклетачная жоўта-зялёная водарасць сям. плеўрахлоравых, якая трапляецца ў планктоне азёр, тарфяных балот, сажалак, лужын.

тэтраэдры́т

(ад гр. tetraedron, ад tetras = чатыры + hedra = грань)

мінерал класа сульфасолей шэрага або чорнага колеру; уваходзіць у склад медных руд.

тэтро́д

[ад тэтра- + (электр)од]

электравакуумная лямпа з чатырма электродамі (катодам, анодам, кіруючай і экрануючай сеткамі); выкарыстоўваецца ў радыёэлектроніцы.

тэтро́зы

(ад гр. tetros = чатыры)

простыя цукры, у малекулах якіх ёсць чатыры атамы вугляроду.