Verbum

тэрмакарата́ж

(ад тэрма- + каратаж)

каратаж, які прымяняецца для вывучэння цеплавых з’яў і працэсаў у зямной кары пры дапамозе апушчанага ў свідравіну тэрмометра супраціўлення.

тэрмака́рст

(ад тэрма- + карст)

працэс прасядання грунту, утварэння ўпадзін у выніку раставання лёду ў грунтах і горных пародах, якія захоўвалі мерзлату на працягу многіх гадоў.

тэрмака́ўстыка

(ад тэрма- + каўстыка)

тое, што і гальванакаўстыка.

тэрмака́ўтэр

(ад тэрма- + каўтэр)

тое, што і гальванакаўтэр.

тэрмалабі́льны

(ад тэрма- + лабільны)

нястойкі супраць дзеяння цяпла.

тэрма́льны

(фр. thermal, ад гр. thermos = цёплы)

які мае адносіны да тэрмаў 2.

тэрмалюмінесцэ́нцыя

(ад тэрма- + люмінесцэнцыя)

люмінесцэнцыя цел ад награвання іх.

тэрмаме́трыя

(ад тэрма- + -метрыя)

1) раздзел эксперыментальнай фізікі, які вывучае метады вымярэння тэмпературы, спосабы складання і градуіравання тэмпературных шкал;

2) мед. вымярэнне тэмпературы цела чалавека.

тэрмана́стыя

(ад тэрма- + настыі)

рух органаў раслін, які выклікаецца зменай тэмпературы.

тэрманестэзі́я

(ад тэрма- + анестэзія)

страта адчування тэмпературы.