Verbum

тэрма-

(гр. therme = цяпло)

першая састаўная частка складаных слоў, якая выражае паняцці «тэмпература», «цяпло».

тэрмаанемо́метр

(ад тэрма- + анемометр)

прыбор для вымярэння хуткасці ветру, дзеянне якога асноўваецца на залежнасці цеплааддачы нагрэтага цела ад хуткасці патоку паветра.

тэрмаантрацы́т

(ад тэрма- + антрацыт)

антрацыт, падвергнуты цеплавой апрацоўцы; выкарыстоўваецца як металургічная паліва і як паўфабрыкат для вырабу вугальных электродаў.

тэрмабарака́мера

(ад тэрма- + баракамера)

герметычная камера, у якой можна змяняць тэмпературу і ціск паветра; выкарыстоўваецца пры вывучэнні ўплыву тэмпературы і ціску на чалавека, жывёл і раслін, для лячэння людзей, трэніроўкі касманаўтаў і інш.

тэрмабаро́метр

(ад тэрма- + барометр)

тое, што і гіпсатэрмометр.

тэрмабатарэ́я

(ад тэрма- + батарэя)

тэрмаэлектрычнае прыстасаванне са злучаных паслядоўна і паралельна некалькіх тэрмаэлементаў для непасрэднага ператварэння цеплавой энергіі ў электрычную.

тэрмабатыгра́ф

(ад тэрма- + гр. bathys = глыбіня + -граф)

аўтаматычны прыбор для рэгістрацыі тэмпературы вады на глыбіні; выкарыстоўваецца ў акіянаграфічных даследаваннях.

тэрмагенера́тар

(ад тэрма- + генератар)

машына для непасрэднага ператварэння цеплавой энергіі ў электрычную.

тэрмаге́нны

(ад тэрма- + -генны);

т-ыя бактэрыі — спараносныя бактэрыі, якія ў працэсе жыццядзейнасці выдзяляюць значную колькасць цяпла.

тэрмагра́ма

(ад тэрма- + -грама)

крывая тэмпературы, запісаная з дапамогай тэрмографа.