Verbum

тэне́змы

(гр. tenesmos = напружанне)

мед. балючыя патугі на выпаражненне або мочаспусканне без поўнага выдзялення або наогул без эфекту.

тэ́нзар

(ад лац. tensus = напружаны)

мат. велічыня, якая задаецца лікамі і законамі іх пераўтварэння; з’яўляецца развіццём і абагульненнем вектара 2 і матрыцы 2.

тэнзіёметр

(ад лац. tensio = нацяжэнне + -метр)

прыбор для вымярэння паверхневага нацяжэння вадкасцей.

тэнзі́метр

(ад лац. tensus = напружаны + -метр)

прыбор для вымярэння ціску насычанай пары.

тэнзіметры́я

(ад лац. tensus = напружаны + -метрыя)

сукупнасць метадаў вымярэння ціску насычанай пары.

тэнзо́метр

(ад лац. tensus = напружаны + -метр)

прыбор для вымярэння дэфармацый, якія выклікаюцца механічным напружаннем у цвёрдых целах (напр. у дэталях машын, канструкцыях, збудаваннях і інш.).

тэніідо́зы

(ад тэнііды)

глісныя хваробы жывёл і чалавека, якія выклікаюцца тэніідамі.

тэніі́ды

(н.-лац. taeniidae)

сямейства гельмінтаў класа цэстодаў, паразітуюць у кішэчніку драпежных млекакормячых, драпежных птушак, чалавека (напр. бычыны цэпень, свіны цэпень і інш).

тэ́ніс

(англ. tennis)

спартыўная гульня ў мячык, які перакідваецца ўдарамі ракеткі на спецыяльнай пляцоўцы (корт​¹), раздзеленай сеткай;

настольны т. — тое, што і пінг-понг.

тэнісі́ст

(ад тэніс)

ігрок у тэніс.