Verbum

тэ́лас

(гр. telos = мэта)

канечная мэта чаго-н. у старажытнагрэчаскай філасофіі.

тэлафа́за

(ад гр. telos = мэта + фаза)

апошняя фаза непрамога дзялення клеткі (мітозу), наступная за анафазай.

тэле-

(гр. tele = далёка)

першая састаўная частка складаных слоў, якая выражае паняцці «які здзяйсняецца на адлегласці», «які дзейнічае на далёкую адлегласць», «тэлевізійны».

тэлеабанеме́нт

(ад тэле- + абанемент)

тэлевізійны або тэлефонны абанемент.

тэлеабане́нт

(ад тэле- + абанент)

тэлевізійны або тэлефонны абанент.

тэлеаб’екты́ў

(ад тэле- + аб’ектыў)

аб’ектыў з доўгім фокусам для здымкі аддаленых прадметаў у буйным маштабе.

тэлеаза́ўр

(ад гр. teleios = дасканалы + -заўр)

вялікі выкапнёвы марскі кракадзіл.

тэлеало́гія

(ад гр. telos, -leos = мэта, канец + -логія)

філасофскае вучэнне, паводле якога ўся гісторыя свету з’яўляецца здзяйсненнем наперад вызначанай богам мэты і ўсё ў развіцці прыроды і грамадства мэтазгодна.

тэлеангіэктазі́я

(ад гр. telos = мэта, канец + angeion = сасуд + ektasis = расшырэнне)

прыроджанае або набытае стойкае празмернае расшырэнне дробных сасудаў скуры або слізістых абалонак у форме сінюшна-чырвоных плям, часцей на твары, галёнках.

тэлеапера́тар

(ад тэле- + аператар)

аператар тэлестудыі.