Verbum

тэнт

(англ. tent)

парусінавая стрэшка, пад якой хаваюцца ад сонца ці ад дажджу.

тэнтакулі́ты

(н.-лац. tenticulita)

клас вымерлых малюскаў былі пашыраны ў сілуры — дэвоне, жылі ў моры.

тэнтрадыні́ды

(н.-лац. tenthredmidae)

сямейства насякомых атрада перапончатакрылых; жывуць у лясах, садах, на палях, лугах.

тэ́ны

(англ. thegn, thane)

служылая знаць, дружыннікі караля ў Англіі ранняга сярэдневякоўя.

тэо́бра

(іт. tiorba)

струнны шчыпковы музычны інструмент, басовая разнавіднасць лютні.

тэо́лаг

(ад гр. theos = бог + -лаг)

багаслоў, спецыяліст у галіне тэалогіі.

тэо́рыя

(гр. theoria = назіранне, даследаванне)

1) сістэма навуковых поглядаў, ідэй, якія абагульняюць вопыт, грамадскую практыку і адлюстроўваюць аб’ектыўныя заканамернасці развіцця прыроды і грамадства;

2) сукупнасць палажэнняў якой-н. галіны ведаў (напр. т. ваеннай навукі, т. шахматнай гульні);

3) уласныя меркаванні, погляды на што-н.

тэрако́та

(іт. terra cotta = літар. абпаленая зямля)

жоўтая або чырвоная абпаленая гліна і непаліваныя вырабы з яе; разнавіднасць керамікі.

тэрама́ры

(іт. terra amara = горкая зямля)

умацаваныя пасяленні бронзавага веку ў Паўн. Італіі, якія будаваліся на палях.

тэраміцы́н

(англ. terramycin, ад лац. terra = зямля + гр. mykes = грыб)

лекавы сродак з групы антыбіётыкаў, які ўжываецца пры запаленні лёгкіх, бруцэлёзе, ганарэі і пры хваробах вачэй.