Hehl:
kein ~ aus etw. (D) máchen не ўто́йваць, не хава́ць чаго́-н.
héhlen vt уто́йваць, хава́ць
Héhler m -s, - хава́льнік
hehr a ве́лічны, свяшчэ́нны, узвы́шаны