Béisein n -s прысу́тнасць;
óhne j-s ~ без све́дкаў;
in séinem ~ пры яго́ прысу́тнасці
beiséite adv убо́к; убаку́;
~ légen [tun*] адкла́дваць (убо́к);
~ stéllen [rücken] адстаўля́ць [адсо́ўваць];
etw. ~ lássen* 1) прапуска́ць, апуска́ць што-н. (напр., пры чытанні); 2) не звярта́ць ува́гі; забыва́ць, забыва́цца;
etw. ~ légen 1) адкла́дваць (грошы, кнігу для каго-н.); 2) адкла́дваць рабо́ту [пра́цу] (над чым-н.);
j-n ~ scháffen звальня́ць, зніма́ць каго́-н.
Béisetzung f -, -en высок. пахава́нне
Béisitzer m -s, - юрыд. засяда́цель (у судзе)
beisp. = beispielsweise – напрыклад
Béispiel n -(e)s, -e пры́клад; узо́р;
zum ~ напры́клад;
◊
böse ~e verdérben* gúte Sítten ≅ дурны́ пры́клад зара́злівы
béispielhaft a узо́рны, ва́рты перайма́ння
béispiellos a нечува́ны, небыва́лы