Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
aäàbcdefghijklmnoöpqrstuüvwxyz°
aäbdefghiklmoöprtuüvz.
aäbcdefghijklmnopqrstuvwz

bekéhren

1. vt (zu D) павярну́ць, схілі́ць (напр., у іншую веру)

2. ~, sich (zu D) прыня́ць (новую веру); памяня́ць ду́мку;

er bekéhrte sich zu méiner Áuffassung ён стаў на мой пункт по́гляду

bekénnen*

1. vt

1) прызнава́ць, усведамля́ць; прызнава́цца (у чым-н.);

Fárbe ~ перан. раскры́ць свае́ ка́рты

2. ~, sich (zu D) прызна́цца (у чым-н.); абвяшча́ць аб сваёй прынале́жнасці (да чаго-н.); абвяшча́ць сябе́ прыхі́льнікам (чаго-н.)

Bekénntnis n -ses, -se

1) прызна́нне;

éidliches ~ прызна́нне [зая́ва] пад прыся́гай

2) абвяшчэ́нне сябе́ прыхі́льнікам

3) ве́ра, рэлі́гія, канфе́сія

beklágen

1. vt шкадава́ць, апла́кваць

2. ~ sich (über A) ска́рдзіцца (на што-н.)

beklágenswert a ва́рты шкадава́ння [жа́лю]

Beklágte sub m, f -n, -n юрыд. адка́зчык, -зчыца

beklében vt абкле́йваць, зале́пліваць, абле́пліваць

bekléckern vt запля́міць, запэ́цкаць

bekléiden vt (mit D)

1) апрана́ць (каго-н. у што-н.)

2) абліцо́ўваць, аббіва́ць (што-н. чым-н.)

3):

ein Amt [éine Stéllung] ~ займа́ць паса́ду

Bekléidung f -, -en

1) адзе́нне, вайск. фо́рма

2) выко́нванне (абавязкаў і г.д.)