Verbum

hérgeben*

1. vt аддава́ць;

láufen*, was die Béine ~ бе́гчы з усі́х ног

2. ~, sich (zu D) пагадзі́цца, пайсці́ (на што-н.)

hérgebracht a звыча́йны, традыцы́йны

hérgehen*

1. vi (s):

1) падхо́дзіць, набліжа́цца;

hínter j-m ~ ісці́ за кім-н.;

nében j-m ~ ісці́ по́руч з кім-н.

2):

über j-n ~ прабіра́ць каго́-н., выгаво́рваць каму́-н.

2. vimp:

es geht hier laut her! тут ве́льмі шу́мна, тут тако́е ро́біцца!

hérgehören vi даты́чыць, нале́жаць;

das gehört nicht her гэ́та тут не да ме́сца

hérgehörig a які́ адно́сіцца [даты́чыцца] (да чаго-н.), прынале́жны

hérhaben:

wo hat er das her? адку́ль ён аб гэ́тым дазна́ўся?, адку́ль ён гэ́та ўзяў?

hérhalten*

1. vt праця́гваць, падстаўля́ць

2. vi распла́чвацца (за іншых); быць казло́м адпушчэ́ння;

für álles ~ плаці́ць за ўсё;

zur Áushilfe ~ müssen быць вы́мушаным дапамага́ць

hérholen vt прыне́сці, даста́віць (што-н.), прыве́сці (каго-н.);

◊

das ist zu weit hérgeholt ≅ гэ́та прыця́гнута за ву́шы

Héring m -s, -e

1) селядзе́ц

2) кало́чак для замацава́ння пала́ткі

hérkommen* vi (s)

1) прыхо́дзіць (сюды́);

komm her! хадзі́ сюды́!;

wo kommt er her? адку́ль ён прыйшо́ў [прыбыў]?

2) (von D) пахо́дзіць (ад чаго-н.), здара́цца (ад чаго-н.)