befréien
1. vt
1) (von D) вызваля́ць, выбаўля́ць (ад чаго-н.);
etw. vom Zoll ~ вы́зваліць што-н. ад по́шліны
2. ~, sich (von D) вызваля́цца, пазбаўля́цца (ад чаго-н.)
Befréier m -s, - вызвалі́цель, збаві́цель
Befréiung f - вызвале́нне, пазба́ўленне, звальне́нне (von D – ад каго-н., ад чаго-н.)
Befréiungskrieg m -(e)s, -e вызвале́нчая вайна́
befrémden vt (непрые́мна) здзіўля́ць; бянтэ́жыць; здава́цца дзі́ўным
befréunden
1. vt звя́зваць сябро́ўскімі адно́сінамі; збліжа́ць
2. ~, sich (mit D) (па)сябрава́ць (з кім-н.); абвы́кнуцца, звы́кнуцца (з кім-н.)
befríeden
1. vt
1) прыміры́ць, супако́іць
2) абно́сіць агаро́джай
2. ~, sich прыміры́цца, супако́іцца
befríedigen vt задавальня́ць; прыно́сіць задавальне́нне; праганя́ць, заспако́йваць (смагу);
séine Néugier ~ задаво́ліць сваю́ ціка́ўнасць
2) супако́йваць
2. ~, sich (mit D) задаво́ліцца (чым-н.)
Befríedigung f -, -en задавальне́нне