ánstellig
1) спры́тны, уме́лы, здо́льны
2) паслу́жлівы
ánstellig
1) спры́тны, уме́лы, здо́льны
2) паслу́жлівы
Ánstellung
1) залічэ́нне на пра́цу
2) паса́да, ме́сца (працы);
óhne ~ sein не мець пра́цы (пра служачых)
ánstemmen
1.
2. ~, sich (gegen
1) упіра́цца (у што
2) супраціўля́цца (чаму
Ánstich
1) чарвято́чына (у пладах)
2) пачы́н
Ánstieg
1) пад’ём, даро́га пад гару́
2) узыхо́джанне
3) павелічэ́нне
ánstiften
1) (zu
2) нарабі́ць, учыні́ць, распача́ць
Ánstifter
ánstimmen
den Ton ~ задава́ць тон
Ánstoß
1) штуршо́к; сты́мул
2)
den ~ zu
~ errégen [gében, verúrsachen] выкліка́ць абурэ́нне [рэ́зкую нязго́ду];
der Stein des ~ es ка́мень сутыкне́ння
ánstoßen
1.
1) штурха́ць; падсо́ўваць, прысо́ўваць;
die Gläser [mit den Gläsern] ~ чо́кацца
2) штурхану́ць, зачапі́ць (незнарок)
3) надстаўля́ць, надрабля́ць
2.
1) (h, s) (an
2)
3) заіка́цца;
mit der Zúnge ~ шапяля́віць