Verbum

надба́віць, ‑баўлю, ‑бавіш, ‑бавіць; зак., што і чаго.

Разм. Тое, што і набавіць.

надба́ўка, ‑і, ДМ ‑баўцы, ж.

Разм.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. надбавіць.

2. Надбаўленая сума. Сход парашыў выдаць маладзёжнаму звяну працэнтную надбаўку натураю. Кулакоўскі.

надба́ўлены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад надбавіць.

надбаўля́цца, ‑яецца; незак.

Зал. да надбаўляць.

надбаўля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.

Незак. да надбавіць.

надба́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што і чаго.

Разм. Прыдбаць вялікую колькасць чаго‑н. Надбаць дабра.

надбіва́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да надбіць.

надбіра́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да надабраць.

надбі́ты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад надбіць.

надбі́ць, ‑даб’ю, ‑даб’еш, ‑даб’е; ‑даб’ём, ‑даб’яце; зак., што.

Разм. Надкалоць, нарабіць трэшчын, не да канца разбіць. Надбіць талерку.