зап’яне́ць, ‑ею, ‑ееш, ‑ее; зак.
Разм. Зрабіцца п’яным, ап’янець. Зап’янець ад гарэлкі.
зап’я́нствавацца, ‑ствуюся, ‑ствуешся, ‑ствуецца; зак.
Доўга п’янствуючы, забыцца пра час.
зап’я́нстваваць, ‑вую, ‑вуеш, ‑вуе; зак.
Разм. Пачаць п’янстваваць.
запяршы́ць, ‑шыць; безас. зак.
Разм. Пачаць пяршыць.
запярэ́сціцца, ‑ціцца; зак.
Стаць пярэстым ад чаго‑н. Луг запярэсціўся рознакаляровымі касынкамі, стракатым адзеннем дзяўчат, і — паплыла песня. Лупсякоў.
запярэ́сціць, ‑ціць; зак.
Пачаць пярэсціць.
запярэ́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак.
Выказаць нязгоду з кім‑, чым‑н.; прывесці довад супраць чаго‑н.; запратэставаць. Нават самы душэўны чалавек іншы раз можа сказаць: «Не!» І ўсё, і павернешся кругом, і не запярэчыш ніводным словам. Кулакоўскі. Аксіння Хвядосаўна нечакана і рашуча запярэчыла супроць адной прапановы старшыні. Шамякін.
запя́сце, ‑я, н.
Частка кісці рукі паміж перадплеччам і пясцю.
запя́сцевы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да запясця. Запясцевы сустаў.
запя́так, ‑тка, м.
1. Абл. Каблук, абцас. Быў .. [Мікіта] у звычайнай сваёй форме — тыя ж закарэлыя на занятках і на саюзках боты, якіх яму ставала, здаецца, на круглы год. Чыгрынаў.
2. толькі мн. (запя́ткі, ‑аў). Месца для слугі, лакея за спінкай даўнейшага экіпажа. [Пан] ехаў сярэднім у карэце. Ахоўвалі яго два рослыя гайдукі, якія прымошчваліся на занятках. Якімовіч.