Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

папапла́ваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Разм. Плаваць доўга, неаднаразова.

папапла́каць, ‑плачу, ‑плачаш, ‑плача; зак.

Разм. Плакаць доўга, неаднаразова. [Ганна:] — Я ўжо хачу, каб хутчэй выехаць. Ты ведаеш, колькі я папаплакала ад.. гэтых гаворак. Чорны.

папапла́кваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Разм. Тое, што і папаплакаць.

папапо́ўзаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Разм. Поўзаць доўга, неаднаразова.

папапо́ўзваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Разм. Тое, што і папапоўзаць.

папапра́дваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што і чаго.

Разм. Тое, што і папапрасці.

папапрасі́ць, ‑прашу, ‑просіш, ‑просіць; зак., каго-што і чаго.

Разм. Прасіць доўга, неаднаразова.

папапра́сці, ‑праду, ‑прадзеш, ‑прадзе; ‑прадзём, ‑прадзяце; зак., што і чаго.

Разм. Прасці доўга, неаднаразова; спрасці многа чаго‑н.

папапро́шваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што і чаго.

Разм. Тое, што і папапрасіць. — Колькі я папапрошвала цябе, колькі папагрожвала, а ты і вухам не вяла. Пальчэўскі.

папапява́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што, чаго і без дап.

Разм. Тое, што і папапець.