Verbum

запле́чны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для нашэння за плячамі. Заплечны мяшок.

запле́чча, ‑а, н.

Разм. Частка спіны каля плячэй.

запле́ччу, прысл.

Разм. За плячамі. Заплеччу едуць [боты], як двайняты, На перавясле моцнай дзягі. Барадулін.

заплёскацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Пачаць плёскацца.

заплёскаць ​¹, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Разм. Запырскаць, заплюхаць. А на пліце цяжкой, бетоннай Дождж граззю прозвішчы заплёскаў. Танк.

заплёскаць ​², ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Разм. Пачаць плёскаць.

заплёскваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да заплёскаць ​¹.

заплёўвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да заплявацца.

2. Зал. да заплёўваць.

заплёўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да запляваць ​¹.

заплікну́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце; зак., што.

Абл. Зашпіліць. [Ігнат], спяшаючыся, заплікнуў паддзёўку на ўсе гузікі. Галавач.

запло́цце, ‑я, н.

Разм. Месца за плотам. Цэлы дзень то на прыгуменні, то каля заплоцця абціраўся [падсвінак]. Баранавых.