пазастаўля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе;
1. Заняць паверхню чаго‑н. нейкай колькасцю якіх‑н. прадметаў.
2. Закрыць, загарадзіць усё, многае або ўсіх, многіх чым‑н. пастаўленым.
3. Паставіць усё, многае за што‑н.
пазастаўля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе;
1. Заняць паверхню чаго‑н. нейкай колькасцю якіх‑н. прадметаў.
2. Закрыць, загарадзіць усё, многае або ўсіх, многіх чым‑н. пастаўленым.
3. Паставіць усё, многае за што‑н.
пазастрахо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Застрахаваць усё, многае або ўсіх, многіх.
пазастру́гваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Застругаць усё, многае.
пазасту́джваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1. Застудзіць усё, многае.
2. Прастудзіць усіх, многіх або ўсё, многае.
пазастыва́ць, ‑ае;
Застыць — пра ўсё, многае або ўсіх, многіх.
пазасу́джваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Засудзіць усіх, многіх.
пазасудо́вы, ‑ая, ‑ае.
Які адбываецца не ў судзе, прымаецца не судом.
пазасупо́ньваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Засупоніць усіх, многіх.
пазасу́шваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Засушыць усё, многае або ўсіх, многіх.
пазасціла́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1. Заслаць, пакрыць чым‑н. усё, многае.
2. Пакрыць сабою ўсё, многае.