Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
бвгдежзйклмнпрстфхцчшюя
аоуыэ

учынак, ✂, м.

Дзеянне, учыненае кім-н., тое, што здзейснена кім-н.

  • Смелы ў.

учыніцца, ✂; зак. (разм.).

Здарыцца, адбыцца.

  • Што там такое ўчынілася, што быў крык?

|| незак. учыняцца, ✂.

учыняць, ✂; незак. (разм.).

Тое, што і чыніць (у 1 знач.).

учытацца, ✂; зак.

Чытаючы, унікнуць.

  • У. ў незразумелы тэкст.

|| незак. учытвацца, ✂.