Verbum

убранне, ✂, н.

1. Адзенне, убор; строі.

   • Жаночае ў.
   • Лес у асеннім убранні (перан.).

2. Аддзелка, абсталяванне памяшкання; аздабленне чаго-н.

   • У. хаты.
   • Ёлачнае ў.

убраны, ✂.

Прыведзены ў парадак, упрыгожаны.

• Убраная хата.

|| наз. убранасць, ✂.

убрацца, ✂; зак.

1. Набыць прыгожы выгляд; прыгожа апрануцца, прыбрацца.

   • У. ў святочны касцюм.

2. Управіцца з уборкай ураджаю (разм.).

   • У. са збажыной.

◊

• Убрацца ў пер’е (разм.) — абжыцца, палепшыць матэрыяльнае становішча; пачаць жыць самастойна.

|| незак. убірацца, ✂.

убраць, ✂; зак.

1. Сабраць ураджай сельскагаспадарчых культур.

   • У. буракі машынамі.

2. Надаць прыгожы выгляд, упрыгожыць.

   • У. залу кветкамі.
   • Іней убраў дрэвы (перан.).

|| незак. убіраць, ✂.

|| наз. уборка, ✂.

уброд, прысл.

Па дне ў мелкім месцы, не ўплаў.

• Перайсці раку ў.

убрыкнуць, ✂; зак.

Ударыць, выцяць задняй нагой ці абедзвюма заднімі нагамі (пра капытных жывёл).

• Гэты чалавек можа знянацку і ў. (перан.).