Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорсуыэюя
гджзлмнрстхцчш

мета, ✂, ж.

Тое, што і метка (у 1 знач.).

метад, ✂, м.

  1. Спосаб пазнання, тэарэтычнага даследавання з’яў прыроды і грамадскага жыцця.

  2. Прыём, сістэма прыёмаў у якой-н. дзейнасці.

    • Перадавыя метады вытворчасці.

метад...

Першая частка складаных слоў са знач. які мае адносіны да методыкі, метадычны, напр. метадаб’яднанне, метадкабінет, метадраспрацоўка.

метадалогія, ✂, ж.

  1. Вучэнне аб навуковым метадзе пазнання і пераўтварэнні свету.

    • Навуковая м.

  2. Сукупнасць прыёмаў даследавання, якія прымяняюцца ў асобных навуках.

    • М. гісторыі.

|| прым. метадалагічны, ✂.

метадыст, ✂, м.

Спецыяліст па методыцы выкладання якога-н. прадмета.

|| ж. метадыстка, ✂.

|| прым. метадысцкі, ✂.

метадычны, ✂.

  1. гл. методыка.

  2. Планамерны, строга паслядоўны.

    • Метадычная работа.

|| наз. метадычнасць, ✂.

метал, ✂, м.

Хімічна простае рэчыва або сплаў, якому ўласцівы бляск, коўкасць і добрая праводнасць цеплыні і электрычнасці.

  • Чорныя металы (чыгун, жалеза, сталь).
  • Каляровыя металы (медзь, свінец і інш.).
  • Высакародныя металы (золата, серабро, плаціна).
  • Лёгкія металы (алюміній, магній, натрый і інш.).
  • Цяжкія металы (жалеза, медзь, серабро, золата, плаціна і інш.).

|| прым. металічны, ✂.

  • Металічныя грошы.
  • М. голас (перан. звонкі і рэзкі).

метала...

Першая частка складаных слоў са знач.:

  1. які мае адносіны да металу, металічны, напр. металавыраб, металадабаўкі, металаёмістасць, металанарыхтоўчы, металапакрыццё, металаплавільны, металашукальнік;
  2. які ўтрымлівае метал, злучаны з металам, напр. металадраўляны, металажалезабетон, металапапяровы, металапалімерны, металапластмаса, металацэмент, металашкло;
  3. падобны да металу, напр. металападобны;
  4. які мае адносіны да металургіі, напр. металакамбінат, металапрадукцыя, металапрамысловасць.

металаапрацоўчы, ✂.

Які мае адносіны да апрацоўкі металаў.

  • Металаапрацоўчая прамысловасць.

металаграфія, ✂, ж.

  1. Навука, якая займаецца вывучэннем структуры металаў і сплаваў.

  2. Друкаванне з гравіраваных або траўленых металічных форм з паглыбленым рысункам (спец.).

|| прым. металаграфічны, ✂ і металаграфскі, ✂.