Verbum

літавацца, ✂; незак.

Берагчы, праяўляць літасць, міласэрнасць.

літаваць, ✂; незак.

Берагчы каго-н,; шкадаваць.

літаграфія, ✂, ж.

1. Друкаванне з плоскай паверхні каменя, на якой зроблены малюнак.

2. Прадпрыемства, дзе друкуюць такім спосабам.

3. Малюнак, зроблены такім спосабам.

|| прым. літаграфскі, ✂ і літаграфічны, ✂.

• Літаграфскі камень.
• Літаграфічны партрэт.

літара, ✂, ж.

1. Знак азбукі.

2. У друкарскім наборы — металічны брусочак з рэльефным відарысам друкаванага знака (спец.).

◊

• Літара ў літару — вельмі дакладна.

|| прым. літарны, ✂.

літаральны, ✂.

1. Тое, што і даслоўны.

   • Л. пераклад.

2. Дакладны, прамы, не пераносны.

   • Л. сэнс.

|| наз. літаральнасць, ✂.

літаратар, ✂, м.

Чалавек, які прафесійна займаецца літаратурнай працай, пісьменнік.

|| прым. літаратарскі, ✂.

літаратура, ✂, ж.

1. Творы пісьменнасці, якія маюць грамадскае і пазнавальнае значэнне.

   • Навуковая л.
   • Мемуарная л.
   • Мастацкая л.

2. Сукупнасць мастацкіх твораў (паэзія, проза, драма).

   • Тэорыя літаратуры.
   • Беларуская л.

3. Сукупнасць твораў якой-н. галіны ведаў, па якому-н. спецыяльнаму пытанню.

   • Палітычная л.
   • Тэхнічная л.

|| прым. літаратурны, ✂.

• Літаратурныя помнікі.
• Літаратурная праца.
• Літаратурныя колы.

літаратуразнавец, ✂, м.

Спецыяліст у галіне літаратуразнаўства.

літаратуразнаўства, ✂, н.

Навука аб мастацкай літаратуры.

|| прым. літаратуразнаўчы, ✂.

літаратурны, ✂.

1. гл. літаратура.

2. Які адпавядае нормам літаратурнай мовы.

   • Л. стыль.

◊

• Літаратурная мова — апрацаваная форма агульнанароднай мовы, якая валодае пісьмова замацаванымі нормамі.

|| наз. літаратурнасць, ✂.